ชื่อเทอร์โบคุงดีมั๊ยนะ

วันนี้ขอเล่าเรื่องน้องทัยโยหน่อย น้องทัยโยเป็นเด็กซ่า ถ้าอยู่บ้านจะคลานวุ่นไปทั่ว ถ้าเปิดประตูห้องนอนไว้ ก็จะทำหน้าเจ้าเล่ห์ รีบคลานหนีออกจากห้องอย่างที่เคยเล่าแล้ว หนำซ้ำมีเทคนิคแพรวพราวมากมาย เช่น เวลาแย่งของเล่น เช่น ถ้ามีตุ๊กตาหมีตัวนึงจะต้องแย่งกัน แล้วพี่โซร่ะแย่งได้ชนะ ทัยโยจะทำเป็นไม่สนใจแล้วรีบหยิบตุ๊กตาปลาโลมาเอามาวางล่อหน้าพี่โซร่ะ ฉวยโอกาศที่พี่สาวคนซื่อกำลังงงงวย วางตุ๊กตาหมีจะไปหยิบปลา ทัยโยก็จะรีบแย่งหมีมาทันที

แต่ถ้าแย่งของเล่นกันแล้วทัยโยชนะละก้อ(ทัยโยมักจะชนะเพราะมีแรงดึงมากกว่า) ตัวเองจะแกล้งเอาไปล่อยั่วพี่สาว ทำเป็นจะให้ แต่ที่จริงไม่ให้หรอก โฉบๆแกล้วเค้า ส่วนพี่สาวทำอะไรไม่ได้จะร้องไห้ฟ้องผู้ใหญ่ให้ช่วยจัดการทัยโย แล้วฉันก็ต้องห้ามทัพประจำ

วันนี้ตอนกินข้าวเย็น ฉันนั่งป้อนข้าวทัยโย ยายนั่งป้อนโซร่ะ เวลาป้อนข้าวต้องเอาใจทัยโยสารพัด เพราะฮีจะกินยากมาก ต้องเอาของเล่นมาให้เล่น ร้องเพลง เต้นระบำโชว์ให้มันดู เอาช้อนเอาขวดมาให้ก็ปาลงพื้น อีแม่ก็ต้องคอยเก็บแล้วเก็บอีกเอาใจขนาดนี้ ก็ยังสารพัดจะทำฤทธิ์ พี่โซร่ะคนดีแต่ก่อนไม่เคยมีปากเสียง เดี๋ยวนี้ชักจะเลียนแบบคุณน้องมีส่ายหัวไม่ยอมกินบ้างแล้ว บางต้องเอาเก้าอี้กินข้าวหันหลังชนกันจะได้ไม่มองตอนทัยโยถุยข้าวออกมา(อันนี้ไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องที่จะเล่าหรอก แต่เล่าแล้วอารมณ์มันพาไป)

เข้าเรื่องดีกว่า วันนี้คุณยายก็เลยมีธีม ชวนคุยเรื่องฟ้าฝนที่ตก ระหว่างป้อนข้าวหลาน คุณยายถามว่า ใครเห็นฝนตกบ้างยกมือขึ้น ทัยโยชูจั๊กกะแร้สองมือเลยอ่ะ พวกเราขำกลิ้ง แบบไม่เคยสอนมันเลยนะ ทัยโยรู้ได้ไงหว่า พอคุณยายถามอีก ใครว่าป๊ะป๋าไม่อยู่ยกมือขึ้น ทัยโยก็ยกอีก พี่โซร่ะนั่งอยู่ข้างๆยังไม่เก็ทมุข พอยายถามอีกสามที พี่โซร่ะเลยยกมือตามทัยโยมั่ง

พอป๊ะป๋ากลับมา ฉันเล่าเรื่องทัยโยยกมือเป็น เลยย้อนกลับมาขำกันว่า น่าจะเรียกน้องทัยโยว่าเทอร์โบคุง เพราะมาสะชอบแกล้งชมตัวเองว่าฉลาด แต่ฉันบอกว่าทัยโยฉลาดกว่าเยอะ (แกมโกงด้วย) เหมือนเทอร์โบคุงใน ดร สลัมป์ ที่เก่งกว่า ดร เยอะเลยอ่ะ เอ ถ้าเพิ่มชื่อเล่นให้ลูกตอนนี้จะเป็นไรมั๊ยเนี่ย พี่โซระ ยังไม่มีชื่อเล่นเลย จะน้อยใจมั๊ยนะ แต่เทอร์โบคุงนี่ดีนะ เรียกง่ายด้วย ยิ่งคนไทยชอบเรียกชื่อน้องทัยโยผิดเป็น ไชโย

เรื่องแถม เมื่อวันอาทิตย์พากันไปเดิน เดอะพาสิโอ เค้ามีเปิดท้ายขายของ น้องทัยโยที่เพิ่งจะหัดเดินเป็น เวลาเดินต้องจูงมือ พอดีซื้อรองเท้าคู่แรกให้ใส่ เลยจับมือเดินเล่น เดินไปได้แป็บนึง ทัยโยสะบัดมือฉันทิ้ง ฉันก็งงๆว่าฮีจะทำอะไร ที่แท้ หันไปยิ้มหวานกับคนอื่นแล้วโบกมือให้เค้า เดินต่อไปได้อีกห้าก้าว ทัยโยหยุดเดินสะบัดมือฉันทิ้งแล้วทำอย่างเดิม เป็นอย่างงี้ไปตลอดทาง นางสาวไทยอายน้องทัยโยแน่ๆถ้าได้มาเห็น ผู้คนเค้าพากันหัวเราะขำน้องทัยโยกันใหญ่ เอากับมันดิ ลูกฉัน อันนี้ไม่เคยสอนนะคะ แล้วก็ไม่เคยทำเป็นตัวอย่างด้วยเพราะฉันไม่ได้เป็นนางงามนี่หว่า