วันที่ 2 พย. โซระสูง 108 ทัยโย 112 โซระไม่ได้พ่นยามาตั้งแต่ปิดเทอมแล้ว หลายเดือนมาแล้ว แต่ตัวไม่ค่อยสูงขึ้นเท่าไหร่
ป๊ะป๋าไปอเมริกาตั้งแต่วันที่ 25 ตุลา แล้ว คุณยายย้ายมานอนที่บ้านเรากับเด็กๆ
เมื่อวานนี้มีงานโรงเรียน งานปีนี้ไม่มีป๊ะป๋า เด็กๆต้องใส่ชุดที่ทำจากวัสดุรีไซเคิล มาม่าและคุณยายตั้งใจทำชุดให้เด็กๆ กระโปรงโซระทำจากเชือก เอามาร้อยเข้าด้วยกัน ซัก 200 เส้นได้ เสื้อทำมาจากถุงของรองเท้า crocs และแขนเสื้อทำมาจากถุงพลาสติกใช้แล้วสีใส มีดอกคาร์เนชันติดหน้าอกเสื้อคุณยายทำให้สวยมาก แต่มาม่าว่าชุดมันสวยเกินไป ทุกคนเลยนึกว่าเป็นชุดที่เราซื้อมา ส่วนชุดน้องทัยโย คุณยายใช้ถุงดำตัดเป็นเสื้อคลุมมวยไทย แปะกระดาษเขียนว่ามวยไทยด้านหลังและให้ไทยโยพันมือด้วยกระดาษทิชชูแทนคาดเชือก น่ารักดีนะ แต่พวกเราไปโรงเรียนสาย เลยไม่ค่อยมีคนเห็น คนที่ได้รางวัลชุดสวยไม่ค่อยสวยเท่าไหร่อ่ะนะ 555
โซระได้รับเลือกให้เดี่ยวเปียโนด้วย เป็นเด็กผู้หญิงคนเดียวของโรงเรียน มาม่าภูมิใจไปกับโซระ เพราะบ้านเรายังไม่มีเปียโน เพราะต้องย้ายบ้าน โซระไม่เคยซ้อมเลย ได้แค่เรียนอาทิตย์ละ 1 ชม แต่เดี่ยวเปียโนได้ 555 เพลง Teddy bear อ่ะนะ
น้องทัยโยอ่านหนังสือภาษาไทยออกหมดแล้ว แสดงให้เห็นชัดเลยทีเดียวว่าชอบเรียนหนังสือ
คลาสเทนนิสที่ไปเรียนอาทิตย์ละ 5 วันนั้น ตอนนี้โซระไปอยู่กับกลุ่มที่เก่งกว่าแล้ว ทัยโยเล่นเป็นลิงค่าง ยังอยู่ชั้นเด็กสุดเหมือนเดิม ดูจะทำให้ครูระอาใจมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ 555
ตอนป๊ะป๋ายังอยู่ จะชอบอาบน้ำให้เด็กๆมาก เล่นเป่าสบู่กัน สระผมก็ทำเป็นรูปต่างๆ อาบน้ำถูสบู่กันอย่างมีความสุขมากๆ 3 คน ตอนนี้ป๊ะป๋าไม่อยู่ มาม่ารู้สึกเหมือนกับสระผมให้เด็กๆเป็นครั้งแรก
ทุกครั้งที่มาม่าอาบน้ำให้ลูกก่อนหน้านี้ อาบน้ำนี่อาบบ่อยนะ ตอนเย็น วิธีอาบคือ เอาฝักบัวมารดตัวให้ และให้ถูสบู่เองก่อน แล้วมาม่าค่อยถูเพิ่ม และใช้มือ ล้างสบู่ออกให้ ตอนนี้คิดว่าโตแล้ว ควรหัดอาบเอง เลยลองเปิดฝักบัวตั้งไว้ แล้ว ให้อาบเอง วันแรกน้องทัยโยหัวเปียกไปหมด น่าโมโห เลยเบิ๊ดกะโหลกไปที 555 แล้วบ่น แล้วให้ใส่หมวกคลุม ทัยโยไม่พอใจหมวกคลุมของผู้หญิง โซระใส่หมวกของตัวเอง วันแรกเลยผ่านไปด้วยดี
วันต่อมา ทัยโยบอกว่าป๊ะป๋าไม่เห็นใส่หมวก ยืนยันว่าจะไม่ใส่ แล้วก็พยายามอาบเอง ท่าทางตลกๆกันทั้ง 2 คน น่ารักดี
ต้องใจเย็นกับทัยโยให้มาก การเลี้ยงเด็กผู้ชาย เป็นการฝึกความอดทน คุณยายบอกว่า ทัยโยนิสัยเหมือนคุณตา ชอบยั่วให้คนอื่นโกรธ แล้วตัวเองมีความสุข ทัยโยได้ยินดังนั้น ยิ้มแป้นยอมรับ มิน่าดุเท่าไหร่ ไม่เคยสำนึกหรือสลดเลย ทัยโย เกิดมาเป็นดาวข่มมาม่าจริงๆว่ะ 555
วันศุกร์ที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556
วันจันทร์ที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2555
เป็นหวัดลงปอดอีกแล้ว
วันนี้รถเอาไปทำสี เลยไปส่งเด็กๆที่โรงเรียนพร้อมคุณตาคุณยายก่อนไปทำงาน พี่โซระซึม บอกว่าไม่อยากไปโรงเรียน เราก็รู้นะว่าชีเป็นโรค moday sick แต่ เราก็ถามชีดูว่า ทำไมล่ะ ไม่ชอบเพื่อนเหรอ ไม่ชอบครูเหรอ ชีบอกว่า ไม่ชอบ teacher ให้การ color และ write เราเลยบอกว่าว่า ไม่ชอบก็ไม่ต้องทำสิคะ ครูไม่ว่าหรอก น้องทัยโยรีบพูดแทรก ว่าสิ teacher บอกต้องทำให้เสร็จ เลยดุทัยโยว่ามาม่าคุยกับพี่โซระอยู่นะ ยังไม่ได้คุยกับน้อง เลยบอกโซระว่าไปโรงเรียน ไม่อยากเขียนก็ไม่ต้องเขียนนะ ไปเล่นกับเพื่อน กิน snack และก็เล่น slider ไง ชีเลยโอเคขึ้นมานิดนึง
แต่ว่าเมื่อเช้าชีไอมาก เสียงแบบไอลงปอด คุณยายเลยรีบพาไปหาหมอหลังเลิกเรียน ปรากฎว่าลงปอด เราก็บ่นๆ ทุกคน รวมทั้งคุณหมอว่า ทำไมไม่จำว่าโซระกินยา Zithromax ไม่เวิร์ค ต้องเป็น Augmentine เฮ้อ กินยาฟรีอาทิตย์นึง ไม่หาย เป็นหนัก
ส่วนสูงตกลงโซระ แค่ 101 ต่ำกว่าเกณฑ์ตั้งสองเซ็นต์ ส่วนทัยโยก็ 104 สูงกว่าเกณฑ์ 1 เซนต์ หรือว่าต้องพาไปหาหมอนะ เราคิดว่าเป็นเพราะยาสเตียรอยด์ที่โซระพ่นมากกว่า สงสารลูกจัง
แต่ว่าเมื่อเช้าชีไอมาก เสียงแบบไอลงปอด คุณยายเลยรีบพาไปหาหมอหลังเลิกเรียน ปรากฎว่าลงปอด เราก็บ่นๆ ทุกคน รวมทั้งคุณหมอว่า ทำไมไม่จำว่าโซระกินยา Zithromax ไม่เวิร์ค ต้องเป็น Augmentine เฮ้อ กินยาฟรีอาทิตย์นึง ไม่หาย เป็นหนัก
ส่วนสูงตกลงโซระ แค่ 101 ต่ำกว่าเกณฑ์ตั้งสองเซ็นต์ ส่วนทัยโยก็ 104 สูงกว่าเกณฑ์ 1 เซนต์ หรือว่าต้องพาไปหาหมอนะ เราคิดว่าเป็นเพราะยาสเตียรอยด์ที่โซระพ่นมากกว่า สงสารลูกจัง
วันอาทิตย์ที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2555
อัพเดตเด็กๆ
ทัยโยสูง 106 แล้ว โซระ ยังสูงแค่ 103 น่าจะเป็นเพราะเสตียรอยที่ต้องพ่นทุกวัน น่าสงสารโซระมาก
เด็กๆพูดกันเป็นภาษาญี่ปุ่นเวลาเล่นด้วยกัน บางทีก็เปลี่ยนเป็นภาษาไทย เราเคยเห็นบางทีก็พูดอังกฤษ แต่น้อยมาก
ช่วงนี้เด็กๆชอบทำเป็น จุ๊บๆ ให้มาม่า ทำทีเป็นร้อยทีได้ ดีใจอยู่หรอก แต่โดยเฉพาะโซระทำเยอะมาก กลัวลูกจะเหนื่อย
เวลากินข้าวนอกบ้าน จะชอบกินแต่อาหารญี่ปุ่นและอาหารคุ้นเคย ถ้าไม่คุ้นจะไม่ยอมกินเท่าไหร่
ตอนนี้ยังชอบเล่นที่เล่นเด็กของ mega บางนา เป็นเพราะเราไม่ค่อยพาไปเล่นที่อื่น ส่วนมากเสาร์อาทิตย์ จะทำสิ่งที่มาม่าอยากทำมากกว่า เช่น ไปเรียนกอล์ฟ ทุกคนก็ต้องไปรอเรา เด็กๆน่ารักมาก ปะป๊าดูแลอย่างดี ให้กิน ขนมหมีโคล่า ตอนนี้โปรดกันมาก
เวลาไปพรอมนาด โซระจะต้องขอกินชอคโกแล็ตเบลเยี่ยม 555 อันละ 25 บาท ชิ้นนึงกินคำเดียวหมด
เด็กๆกำลังหัดพูด โซระชอบร้องเพลงมาก ตอนนี้ฟังเพลงดิสนี่แล้วร้องตามได้เยอะมาก
ส่วนทัยโย วันก่อนนาฬิกาในห้องเด็กๆตาย ทำให้ป๊ะป๋าไปทำงานสาย คุณยายเลยมาดูนาฬิกาและพูดว่าน่าจะถ่านหมด พอตกเย็น คุณยายเล่าว่า ทัยโยแอบมาซ่อมนาฬิกา เอาถ่านก้อนล่างมาสลับก้อนบน นาฬิกาเลยเดินแล้ว เรางี้ทึ่งมาก รู้ได้ไงหว่า ว่าเปลี่ยนถ่านเค้าทำไง สงสัยแอบดูคุณตาซ่อมโน่นนี่บ่อย
ป๊ะป๋าบอกว่าวันก่อนทัยโยทำรถต่อโซระพัง ป๊ะป๋าโกรธบอกว่าให้ซ่อมให้โซระนะ ทัยโยบอกว่าได้ แล้วก็นั่งทำ แอบดู ทัยโยเอารถต่อของตัวเองมาแกะ แล้วต่อของโซระใหม่ตามของตัวเองอ่ะ
ช่วงนี้เด็กำลังน่ารักมากที่สุดเลยมั๊ง นั่งดูๆเด็กๆเฉยๆก็ยิ้มได้
เด็กๆพูดกันเป็นภาษาญี่ปุ่นเวลาเล่นด้วยกัน บางทีก็เปลี่ยนเป็นภาษาไทย เราเคยเห็นบางทีก็พูดอังกฤษ แต่น้อยมาก
ช่วงนี้เด็กๆชอบทำเป็น จุ๊บๆ ให้มาม่า ทำทีเป็นร้อยทีได้ ดีใจอยู่หรอก แต่โดยเฉพาะโซระทำเยอะมาก กลัวลูกจะเหนื่อย
เวลากินข้าวนอกบ้าน จะชอบกินแต่อาหารญี่ปุ่นและอาหารคุ้นเคย ถ้าไม่คุ้นจะไม่ยอมกินเท่าไหร่
ตอนนี้ยังชอบเล่นที่เล่นเด็กของ mega บางนา เป็นเพราะเราไม่ค่อยพาไปเล่นที่อื่น ส่วนมากเสาร์อาทิตย์ จะทำสิ่งที่มาม่าอยากทำมากกว่า เช่น ไปเรียนกอล์ฟ ทุกคนก็ต้องไปรอเรา เด็กๆน่ารักมาก ปะป๊าดูแลอย่างดี ให้กิน ขนมหมีโคล่า ตอนนี้โปรดกันมาก
เวลาไปพรอมนาด โซระจะต้องขอกินชอคโกแล็ตเบลเยี่ยม 555 อันละ 25 บาท ชิ้นนึงกินคำเดียวหมด
เด็กๆกำลังหัดพูด โซระชอบร้องเพลงมาก ตอนนี้ฟังเพลงดิสนี่แล้วร้องตามได้เยอะมาก
ส่วนทัยโย วันก่อนนาฬิกาในห้องเด็กๆตาย ทำให้ป๊ะป๋าไปทำงานสาย คุณยายเลยมาดูนาฬิกาและพูดว่าน่าจะถ่านหมด พอตกเย็น คุณยายเล่าว่า ทัยโยแอบมาซ่อมนาฬิกา เอาถ่านก้อนล่างมาสลับก้อนบน นาฬิกาเลยเดินแล้ว เรางี้ทึ่งมาก รู้ได้ไงหว่า ว่าเปลี่ยนถ่านเค้าทำไง สงสัยแอบดูคุณตาซ่อมโน่นนี่บ่อย
ป๊ะป๋าบอกว่าวันก่อนทัยโยทำรถต่อโซระพัง ป๊ะป๋าโกรธบอกว่าให้ซ่อมให้โซระนะ ทัยโยบอกว่าได้ แล้วก็นั่งทำ แอบดู ทัยโยเอารถต่อของตัวเองมาแกะ แล้วต่อของโซระใหม่ตามของตัวเองอ่ะ
ช่วงนี้เด็กำลังน่ารักมากที่สุดเลยมั๊ง นั่งดูๆเด็กๆเฉยๆก็ยิ้มได้
วันศุกร์ที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2555
โซระเล่นกับพล
วันนี้ถามพี่โซระว่าวันนี้เล่นกับเพื่อนคนไหน พี่โซระตอบว่าพล (พลคือเพื่อนผู้ชายที่ทัยโยโซระเคยเล่าว่าไม่ชอบเล่นด้วยเลย เพราะพลเล่นแรง และดูพลไม่มีเพื่อนคนไหนเลยล่ะ) ทำให้ฉันนึกไปถึงวันก่อนที่โซระเล่นแล้วไปผลักกามิน ทำให้กามินและใจดีมาฟ้องคุณตาคุณยาย แล้วคุณยายก็ให้โซระ say sorry โซระ พูดแล้ว กามินก็มากอดโซระ แล้วเอาขนมมาให้ด้วย แต่หลังจากนั้นโซระก็ไม่มาเล่าว่าเล่นกับกามินอีกเลย มาม่าสงสารโซระจัง
วันพุธที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2555
เป็นหวัดกันอีกแล้ว
วันนี้พี่โซระไอเยอะอยู่ตอนนอน แต่น้อยกว่าเมื่อวาน ส่วนทัยโยน้ำมูกยืด ตอนนี้พี่สาแม่บ้านลาไปคลอด ทำให้ทุกคนต้องทำงานหนัก มาสะต้องตื่นแต่หกโมงครึ่ง เช้าไปเดินโอ๊ตจิ แล้วก็มาปลุกพาลูกๆไปอาบน้ำ แต่งตัว พาไปกินข้าว แล้วคุณยายคุณตาก็มาป้อนต่อ แล้วพาไปโรงเรียน เนื่องจากคุณยายต้องล้างจานด้วย เลยไปโรงเรียนสายกันตลอดตั้งแต่แม่บ้านลา คุณยายเล่าว่าเมื่อวานนี้โซระทะเลาะกับกามินเพื่อนเกาหลี แล้วใจดีมาฟ้อง คุณยายเลยบอกให้โซระ say sorry โซระเลยพูด กามินก็เดินมากอดโซระแล้วเอาขนมมาให้โซระด้วย เด็กผู้หญิงนี่น่ารักกันจังเลย ส่วนน้องทัยโย หลังจากที่โดนคุณครูว่าเป็นเด็ก rowdy ตอนนี้ครูบอกว่า He is working on it. (พยายามไม่เล่นรุงแรง) เด็กๆน่ารักมาก ถึงมาม่าจะเอาแต่นอนตื่นสาย และกลับบ้านเย็น 6 โมง ไม่ได้กินข้าวกับพวกหนู แต่พวกหนูก็รักมาม่ามาก จุ๊บๆๆ กันทุกวัน และชมว่ามาม่าสวยทุกวันเลย
วันเสาร์ที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553
โซระเจอทัยโยขโมยซี
วันนี้ตอนเย็น มาสะให้โซร่านั่งตักและตัดเล็บให้อยู่ น้องทัยโย ทำตลก(ทัยโยมันเป็นอะไรที่แย่งซีนเก่งจริงๆ) มานั่งข้างๆ นั่งไปซักพักมาสะบ่นว่า จั๊กจี๊และเย็นๆเข่า คือฉันหันไปดู ปรากฏว่าทัยโยเลียเข่ามาสะใหญ่เลย ก็เลยหัวเราะกลิ้งและห้ามไม่ให้เลีย ก็ยังไม่ยอมหยุดเลีย พวกเรา เลยนั่งบ่น ทัยโยๆ และขำไปเรื่อย โดยที่โซระนั่งตักป๊ะป๋าอยู่
พอตัดเล็บเสร็จ โซระ ทำหน้าเฉยๆ เดินไปที่กล่องของเล่น หันหน้ามาทางที่พวกเรา(ฉัน มาสะ ทัยโยนั่งตักมาสะให้ตัดเล็บ) แล้วหยิบตุ๊กตาในกล่องออกมาปากับพื้นแรงมาก ฉันก็งงๆ ยังไม่เก็ทมุข ชีเริ่มปาน้องหมีหนึ่งตัว สองตัว สามตัว พอสุดท้ายชีปาเรือที่เป็นผ้าและมีล้อไม้แรงมาก ฉันเลยเพิ่งเก็ท หันไปถามมาสะว่า โซระ โกรธเหรอ เรื่องอะไรอ่ะ มาสะบอก ก็โกรธอ่ะดิ ตะกี๊ตอนนั่งตัดเล็บชีถอนใจเฮือกนึง (ฉันไม่ทันได้ยิน) ฉันเลยเพิ่งเก็ท ว่าชีโกรธน้องทัยโยที่มาแย่งซีน ใครๆก็เอาแต่เรียกทัยโย
โห มะม่า สงสารโซระมากเลยลูก รีบเข้าไปกอด เข้าไปชวนเล่น เข้าไปหอมแก้ม แต่พอบอกให้โซร่าหอม มาม่า มั่ง โซระเอาตุ๊กตาช้างมาหอมฉันแทนอ่ะ (ยังงอนอยู่เล็กน้อย)
โซระ เค้าเป็นเด็กที่ไม่ค่อยร้องอ้อนน่ะ ถ้าเป็นทัยโยล่ะก้อ ลองฟังเรื่องเมื่อวานนะ
เมื่อวานนี้ตอนเดินเล่นตอนเย็นตามปกติกับคุณตาคุณยาย ตอนประมาณ 5 โมงเย็น น้องทัยโยหกล้ม เข่าแตกเล็กน้อย คุณตาคุณยายโอ๋ไปเรียบร้อย ฉันกลับมาบ้านเห็นแผลแบบแค่ถลอก แต่ฮีชี้ให้ดูและโอดโอยเล็กน้อยประมาณทุก 5 นาที พอ ป๊ะป๋ากลับมาบ้าน เข้ามาทักเด็กๆเท่านั้นแหละ น้องทัยโยมีอันเจ็บแผลมากๆๆๆ ร้องไห้ครวญครางน้ำหูน้ำตาไหลให้ป๊ะป๋าดูแผล มาสะทำอะไรไม่ถูก พอเข้ามาหาทัยโยช้าเท่านั้นแหละ น้องทัยโยทำเป็นแบบร้องไห้รุนแรงจะอ้วกออกมา(รู้ว่าถ้าอ้วกทุกคนจะเอาใจมัน) มาสะเลยต้องอุ้มปลอบ(ปกติร้องเราไม่อุ้มไม่โอ๋ แต่ตายายโอ๋ ช่วยไม่ได้จริงๆ)
เอากะทัยโยดิ อย่างนี้จะไม่เรียกว่าตัวขโมยซีนได้ยังไง สงสารพี่โซระเด็กดีจริงๆเลย
พอตัดเล็บเสร็จ โซระ ทำหน้าเฉยๆ เดินไปที่กล่องของเล่น หันหน้ามาทางที่พวกเรา(ฉัน มาสะ ทัยโยนั่งตักมาสะให้ตัดเล็บ) แล้วหยิบตุ๊กตาในกล่องออกมาปากับพื้นแรงมาก ฉันก็งงๆ ยังไม่เก็ทมุข ชีเริ่มปาน้องหมีหนึ่งตัว สองตัว สามตัว พอสุดท้ายชีปาเรือที่เป็นผ้าและมีล้อไม้แรงมาก ฉันเลยเพิ่งเก็ท หันไปถามมาสะว่า โซระ โกรธเหรอ เรื่องอะไรอ่ะ มาสะบอก ก็โกรธอ่ะดิ ตะกี๊ตอนนั่งตัดเล็บชีถอนใจเฮือกนึง (ฉันไม่ทันได้ยิน) ฉันเลยเพิ่งเก็ท ว่าชีโกรธน้องทัยโยที่มาแย่งซีน ใครๆก็เอาแต่เรียกทัยโย
โห มะม่า สงสารโซระมากเลยลูก รีบเข้าไปกอด เข้าไปชวนเล่น เข้าไปหอมแก้ม แต่พอบอกให้โซร่าหอม มาม่า มั่ง โซระเอาตุ๊กตาช้างมาหอมฉันแทนอ่ะ (ยังงอนอยู่เล็กน้อย)
โซระ เค้าเป็นเด็กที่ไม่ค่อยร้องอ้อนน่ะ ถ้าเป็นทัยโยล่ะก้อ ลองฟังเรื่องเมื่อวานนะ
เมื่อวานนี้ตอนเดินเล่นตอนเย็นตามปกติกับคุณตาคุณยาย ตอนประมาณ 5 โมงเย็น น้องทัยโยหกล้ม เข่าแตกเล็กน้อย คุณตาคุณยายโอ๋ไปเรียบร้อย ฉันกลับมาบ้านเห็นแผลแบบแค่ถลอก แต่ฮีชี้ให้ดูและโอดโอยเล็กน้อยประมาณทุก 5 นาที พอ ป๊ะป๋ากลับมาบ้าน เข้ามาทักเด็กๆเท่านั้นแหละ น้องทัยโยมีอันเจ็บแผลมากๆๆๆ ร้องไห้ครวญครางน้ำหูน้ำตาไหลให้ป๊ะป๋าดูแผล มาสะทำอะไรไม่ถูก พอเข้ามาหาทัยโยช้าเท่านั้นแหละ น้องทัยโยทำเป็นแบบร้องไห้รุนแรงจะอ้วกออกมา(รู้ว่าถ้าอ้วกทุกคนจะเอาใจมัน) มาสะเลยต้องอุ้มปลอบ(ปกติร้องเราไม่อุ้มไม่โอ๋ แต่ตายายโอ๋ ช่วยไม่ได้จริงๆ)
เอากะทัยโยดิ อย่างนี้จะไม่เรียกว่าตัวขโมยซีนได้ยังไง สงสารพี่โซระเด็กดีจริงๆเลย
วันจันทร์ที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2552
ชื่อเทอร์โบคุงดีมั๊ยนะ
วันนี้ขอเล่าเรื่องน้องทัยโยหน่อย น้องทัยโยเป็นเด็กซ่า ถ้าอยู่บ้านจะคลานวุ่นไปทั่ว ถ้าเปิดประตูห้องนอนไว้ ก็จะทำหน้าเจ้าเล่ห์ รีบคลานหนีออกจากห้องอย่างที่เคยเล่าแล้ว หนำซ้ำมีเทคนิคแพรวพราวมากมาย เช่น เวลาแย่งของเล่น เช่น ถ้ามีตุ๊กตาหมีตัวนึงจะต้องแย่งกัน แล้วพี่โซร่ะแย่งได้ชนะ ทัยโยจะทำเป็นไม่สนใจแล้วรีบหยิบตุ๊กตาปลาโลมาเอามาวางล่อหน้าพี่โซร่ะ ฉวยโอกาศที่พี่สาวคนซื่อกำลังงงงวย วางตุ๊กตาหมีจะไปหยิบปลา ทัยโยก็จะรีบแย่งหมีมาทันที
แต่ถ้าแย่งของเล่นกันแล้วทัยโยชนะละก้อ(ทัยโยมักจะชนะเพราะมีแรงดึงมากกว่า) ตัวเองจะแกล้งเอาไปล่อยั่วพี่สาว ทำเป็นจะให้ แต่ที่จริงไม่ให้หรอก โฉบๆแกล้วเค้า ส่วนพี่สาวทำอะไรไม่ได้จะร้องไห้ฟ้องผู้ใหญ่ให้ช่วยจัดการทัยโย แล้วฉันก็ต้องห้ามทัพประจำ
วันนี้ตอนกินข้าวเย็น ฉันนั่งป้อนข้าวทัยโย ยายนั่งป้อนโซร่ะ เวลาป้อนข้าวต้องเอาใจทัยโยสารพัด เพราะฮีจะกินยากมาก ต้องเอาของเล่นมาให้เล่น ร้องเพลง เต้นระบำโชว์ให้มันดู เอาช้อนเอาขวดมาให้ก็ปาลงพื้น อีแม่ก็ต้องคอยเก็บแล้วเก็บอีกเอาใจขนาดนี้ ก็ยังสารพัดจะทำฤทธิ์ พี่โซร่ะคนดีแต่ก่อนไม่เคยมีปากเสียง เดี๋ยวนี้ชักจะเลียนแบบคุณน้องมีส่ายหัวไม่ยอมกินบ้างแล้ว บางต้องเอาเก้าอี้กินข้าวหันหลังชนกันจะได้ไม่มองตอนทัยโยถุยข้าวออกมา(อันนี้ไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องที่จะเล่าหรอก แต่เล่าแล้วอารมณ์มันพาไป)
เข้าเรื่องดีกว่า วันนี้คุณยายก็เลยมีธีม ชวนคุยเรื่องฟ้าฝนที่ตก ระหว่างป้อนข้าวหลาน คุณยายถามว่า ใครเห็นฝนตกบ้างยกมือขึ้น ทัยโยชูจั๊กกะแร้สองมือเลยอ่ะ พวกเราขำกลิ้ง แบบไม่เคยสอนมันเลยนะ ทัยโยรู้ได้ไงหว่า พอคุณยายถามอีก ใครว่าป๊ะป๋าไม่อยู่ยกมือขึ้น ทัยโยก็ยกอีก พี่โซร่ะนั่งอยู่ข้างๆยังไม่เก็ทมุข พอยายถามอีกสามที พี่โซร่ะเลยยกมือตามทัยโยมั่ง
พอป๊ะป๋ากลับมา ฉันเล่าเรื่องทัยโยยกมือเป็น เลยย้อนกลับมาขำกันว่า น่าจะเรียกน้องทัยโยว่าเทอร์โบคุง เพราะมาสะชอบแกล้งชมตัวเองว่าฉลาด แต่ฉันบอกว่าทัยโยฉลาดกว่าเยอะ (แกมโกงด้วย) เหมือนเทอร์โบคุงใน ดร สลัมป์ ที่เก่งกว่า ดร เยอะเลยอ่ะ เอ ถ้าเพิ่มชื่อเล่นให้ลูกตอนนี้จะเป็นไรมั๊ยเนี่ย พี่โซระ ยังไม่มีชื่อเล่นเลย จะน้อยใจมั๊ยนะ แต่เทอร์โบคุงนี่ดีนะ เรียกง่ายด้วย ยิ่งคนไทยชอบเรียกชื่อน้องทัยโยผิดเป็น ไชโย
เรื่องแถม เมื่อวันอาทิตย์พากันไปเดิน เดอะพาสิโอ เค้ามีเปิดท้ายขายของ น้องทัยโยที่เพิ่งจะหัดเดินเป็น เวลาเดินต้องจูงมือ พอดีซื้อรองเท้าคู่แรกให้ใส่ เลยจับมือเดินเล่น เดินไปได้แป็บนึง ทัยโยสะบัดมือฉันทิ้ง ฉันก็งงๆว่าฮีจะทำอะไร ที่แท้ หันไปยิ้มหวานกับคนอื่นแล้วโบกมือให้เค้า เดินต่อไปได้อีกห้าก้าว ทัยโยหยุดเดินสะบัดมือฉันทิ้งแล้วทำอย่างเดิม เป็นอย่างงี้ไปตลอดทาง นางสาวไทยอายน้องทัยโยแน่ๆถ้าได้มาเห็น ผู้คนเค้าพากันหัวเราะขำน้องทัยโยกันใหญ่ เอากับมันดิ ลูกฉัน อันนี้ไม่เคยสอนนะคะ แล้วก็ไม่เคยทำเป็นตัวอย่างด้วยเพราะฉันไม่ได้เป็นนางงามนี่หว่า
แต่ถ้าแย่งของเล่นกันแล้วทัยโยชนะละก้อ(ทัยโยมักจะชนะเพราะมีแรงดึงมากกว่า) ตัวเองจะแกล้งเอาไปล่อยั่วพี่สาว ทำเป็นจะให้ แต่ที่จริงไม่ให้หรอก โฉบๆแกล้วเค้า ส่วนพี่สาวทำอะไรไม่ได้จะร้องไห้ฟ้องผู้ใหญ่ให้ช่วยจัดการทัยโย แล้วฉันก็ต้องห้ามทัพประจำ
วันนี้ตอนกินข้าวเย็น ฉันนั่งป้อนข้าวทัยโย ยายนั่งป้อนโซร่ะ เวลาป้อนข้าวต้องเอาใจทัยโยสารพัด เพราะฮีจะกินยากมาก ต้องเอาของเล่นมาให้เล่น ร้องเพลง เต้นระบำโชว์ให้มันดู เอาช้อนเอาขวดมาให้ก็ปาลงพื้น อีแม่ก็ต้องคอยเก็บแล้วเก็บอีกเอาใจขนาดนี้ ก็ยังสารพัดจะทำฤทธิ์ พี่โซร่ะคนดีแต่ก่อนไม่เคยมีปากเสียง เดี๋ยวนี้ชักจะเลียนแบบคุณน้องมีส่ายหัวไม่ยอมกินบ้างแล้ว บางต้องเอาเก้าอี้กินข้าวหันหลังชนกันจะได้ไม่มองตอนทัยโยถุยข้าวออกมา(อันนี้ไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องที่จะเล่าหรอก แต่เล่าแล้วอารมณ์มันพาไป)
เข้าเรื่องดีกว่า วันนี้คุณยายก็เลยมีธีม ชวนคุยเรื่องฟ้าฝนที่ตก ระหว่างป้อนข้าวหลาน คุณยายถามว่า ใครเห็นฝนตกบ้างยกมือขึ้น ทัยโยชูจั๊กกะแร้สองมือเลยอ่ะ พวกเราขำกลิ้ง แบบไม่เคยสอนมันเลยนะ ทัยโยรู้ได้ไงหว่า พอคุณยายถามอีก ใครว่าป๊ะป๋าไม่อยู่ยกมือขึ้น ทัยโยก็ยกอีก พี่โซร่ะนั่งอยู่ข้างๆยังไม่เก็ทมุข พอยายถามอีกสามที พี่โซร่ะเลยยกมือตามทัยโยมั่ง
พอป๊ะป๋ากลับมา ฉันเล่าเรื่องทัยโยยกมือเป็น เลยย้อนกลับมาขำกันว่า น่าจะเรียกน้องทัยโยว่าเทอร์โบคุง เพราะมาสะชอบแกล้งชมตัวเองว่าฉลาด แต่ฉันบอกว่าทัยโยฉลาดกว่าเยอะ (แกมโกงด้วย) เหมือนเทอร์โบคุงใน ดร สลัมป์ ที่เก่งกว่า ดร เยอะเลยอ่ะ เอ ถ้าเพิ่มชื่อเล่นให้ลูกตอนนี้จะเป็นไรมั๊ยเนี่ย พี่โซระ ยังไม่มีชื่อเล่นเลย จะน้อยใจมั๊ยนะ แต่เทอร์โบคุงนี่ดีนะ เรียกง่ายด้วย ยิ่งคนไทยชอบเรียกชื่อน้องทัยโยผิดเป็น ไชโย
เรื่องแถม เมื่อวันอาทิตย์พากันไปเดิน เดอะพาสิโอ เค้ามีเปิดท้ายขายของ น้องทัยโยที่เพิ่งจะหัดเดินเป็น เวลาเดินต้องจูงมือ พอดีซื้อรองเท้าคู่แรกให้ใส่ เลยจับมือเดินเล่น เดินไปได้แป็บนึง ทัยโยสะบัดมือฉันทิ้ง ฉันก็งงๆว่าฮีจะทำอะไร ที่แท้ หันไปยิ้มหวานกับคนอื่นแล้วโบกมือให้เค้า เดินต่อไปได้อีกห้าก้าว ทัยโยหยุดเดินสะบัดมือฉันทิ้งแล้วทำอย่างเดิม เป็นอย่างงี้ไปตลอดทาง นางสาวไทยอายน้องทัยโยแน่ๆถ้าได้มาเห็น ผู้คนเค้าพากันหัวเราะขำน้องทัยโยกันใหญ่ เอากับมันดิ ลูกฉัน อันนี้ไม่เคยสอนนะคะ แล้วก็ไม่เคยทำเป็นตัวอย่างด้วยเพราะฉันไม่ได้เป็นนางงามนี่หว่า
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)