ชื่อเทอร์โบคุงดีมั๊ยนะ

วันนี้ขอเล่าเรื่องน้องทัยโยหน่อย น้องทัยโยเป็นเด็กซ่า ถ้าอยู่บ้านจะคลานวุ่นไปทั่ว ถ้าเปิดประตูห้องนอนไว้ ก็จะทำหน้าเจ้าเล่ห์ รีบคลานหนีออกจากห้องอย่างที่เคยเล่าแล้ว หนำซ้ำมีเทคนิคแพรวพราวมากมาย เช่น เวลาแย่งของเล่น เช่น ถ้ามีตุ๊กตาหมีตัวนึงจะต้องแย่งกัน แล้วพี่โซร่ะแย่งได้ชนะ ทัยโยจะทำเป็นไม่สนใจแล้วรีบหยิบตุ๊กตาปลาโลมาเอามาวางล่อหน้าพี่โซร่ะ ฉวยโอกาศที่พี่สาวคนซื่อกำลังงงงวย วางตุ๊กตาหมีจะไปหยิบปลา ทัยโยก็จะรีบแย่งหมีมาทันที

แต่ถ้าแย่งของเล่นกันแล้วทัยโยชนะละก้อ(ทัยโยมักจะชนะเพราะมีแรงดึงมากกว่า) ตัวเองจะแกล้งเอาไปล่อยั่วพี่สาว ทำเป็นจะให้ แต่ที่จริงไม่ให้หรอก โฉบๆแกล้วเค้า ส่วนพี่สาวทำอะไรไม่ได้จะร้องไห้ฟ้องผู้ใหญ่ให้ช่วยจัดการทัยโย แล้วฉันก็ต้องห้ามทัพประจำ

วันนี้ตอนกินข้าวเย็น ฉันนั่งป้อนข้าวทัยโย ยายนั่งป้อนโซร่ะ เวลาป้อนข้าวต้องเอาใจทัยโยสารพัด เพราะฮีจะกินยากมาก ต้องเอาของเล่นมาให้เล่น ร้องเพลง เต้นระบำโชว์ให้มันดู เอาช้อนเอาขวดมาให้ก็ปาลงพื้น อีแม่ก็ต้องคอยเก็บแล้วเก็บอีกเอาใจขนาดนี้ ก็ยังสารพัดจะทำฤทธิ์ พี่โซร่ะคนดีแต่ก่อนไม่เคยมีปากเสียง เดี๋ยวนี้ชักจะเลียนแบบคุณน้องมีส่ายหัวไม่ยอมกินบ้างแล้ว บางต้องเอาเก้าอี้กินข้าวหันหลังชนกันจะได้ไม่มองตอนทัยโยถุยข้าวออกมา(อันนี้ไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องที่จะเล่าหรอก แต่เล่าแล้วอารมณ์มันพาไป)

เข้าเรื่องดีกว่า วันนี้คุณยายก็เลยมีธีม ชวนคุยเรื่องฟ้าฝนที่ตก ระหว่างป้อนข้าวหลาน คุณยายถามว่า ใครเห็นฝนตกบ้างยกมือขึ้น ทัยโยชูจั๊กกะแร้สองมือเลยอ่ะ พวกเราขำกลิ้ง แบบไม่เคยสอนมันเลยนะ ทัยโยรู้ได้ไงหว่า พอคุณยายถามอีก ใครว่าป๊ะป๋าไม่อยู่ยกมือขึ้น ทัยโยก็ยกอีก พี่โซร่ะนั่งอยู่ข้างๆยังไม่เก็ทมุข พอยายถามอีกสามที พี่โซร่ะเลยยกมือตามทัยโยมั่ง

พอป๊ะป๋ากลับมา ฉันเล่าเรื่องทัยโยยกมือเป็น เลยย้อนกลับมาขำกันว่า น่าจะเรียกน้องทัยโยว่าเทอร์โบคุง เพราะมาสะชอบแกล้งชมตัวเองว่าฉลาด แต่ฉันบอกว่าทัยโยฉลาดกว่าเยอะ (แกมโกงด้วย) เหมือนเทอร์โบคุงใน ดร สลัมป์ ที่เก่งกว่า ดร เยอะเลยอ่ะ เอ ถ้าเพิ่มชื่อเล่นให้ลูกตอนนี้จะเป็นไรมั๊ยเนี่ย พี่โซระ ยังไม่มีชื่อเล่นเลย จะน้อยใจมั๊ยนะ แต่เทอร์โบคุงนี่ดีนะ เรียกง่ายด้วย ยิ่งคนไทยชอบเรียกชื่อน้องทัยโยผิดเป็น ไชโย

เรื่องแถม เมื่อวันอาทิตย์พากันไปเดิน เดอะพาสิโอ เค้ามีเปิดท้ายขายของ น้องทัยโยที่เพิ่งจะหัดเดินเป็น เวลาเดินต้องจูงมือ พอดีซื้อรองเท้าคู่แรกให้ใส่ เลยจับมือเดินเล่น เดินไปได้แป็บนึง ทัยโยสะบัดมือฉันทิ้ง ฉันก็งงๆว่าฮีจะทำอะไร ที่แท้ หันไปยิ้มหวานกับคนอื่นแล้วโบกมือให้เค้า เดินต่อไปได้อีกห้าก้าว ทัยโยหยุดเดินสะบัดมือฉันทิ้งแล้วทำอย่างเดิม เป็นอย่างงี้ไปตลอดทาง นางสาวไทยอายน้องทัยโยแน่ๆถ้าได้มาเห็น ผู้คนเค้าพากันหัวเราะขำน้องทัยโยกันใหญ่ เอากับมันดิ ลูกฉัน อันนี้ไม่เคยสอนนะคะ แล้วก็ไม่เคยทำเป็นตัวอย่างด้วยเพราะฉันไม่ได้เป็นนางงามนี่หว่า

พูดยังไม่ได้

นิสัยน้องทัยโยจะเป็นเด็กขี้อ้อน และเวลากินข้าว ถ้าอาหารที่ไม่ชอบจะคายและร้องห่มร้องไห้ หันหน้าหนี แต่ถ้าของชอบหรือออกไปกินนอกบ้าน ส่วนมากจะกินเร็วมาก(มันเหมือนแม่มันเลยอ่ะ) กินนมก็โคตรยากต้องเอาไปกล่อมในที่สงบเงียบเท่านั้นถึงยอมกิน ออกนอกบ้านไม่มีทางกินนมเลย แล้วก็ชอบแกล้งแย่งของพี่โซร่ะ นิสัยดีคือส่วนมากจะหน้าเป็นยิ้มแป้นตลอด และเวลามีแผนการร้าย เช่น คิดว่าจะแกล้งแย่งของโซร่ะ หรือ จะแอบคลานไปเล่นพัดลมล่ะนะ จะทำหน้ายิ้มกริ่มล่วงหน้าตอนคิดแผนก่อนลงมือทำจริง ทำให้จับได้ตลอด พอถูกจับได้ก็จะหัวเราะชอบใจ

นิสัยพี่โซร่ะจะเป็นเด็กเรียบร้อย ชอบนั่งเล่น ชอบดูหนังสือ มีหนังสือก็จะรีบพลิกหน้าดู มีของเล่นอย่างนึงก็เล่นได้นานๆ ไม่ค่อยอ้อน ชอบเต้นรำ วิธีเต้นคือ จะนั่งหรือยืนโยกตัวหน้าหลัง ถ้าฟังเพลงที่ชอบชีจะเต้นทันที เช่น เพลงโยกเยก หรือเพลงที่ไปเรียนมาจากชิฉิดะ ข้อดีอีกอย่างคือ กินเก่งมาก กินนมก็เก่ง ส่วนเรื่องนอนนี่ เรียกว่าอัจฉริยะดีกว่า นอนได้ทุกที่ทุกสถานะการณ์ นิสัยทางลบของชีคือขี้อิจฉา เช่น ถ้าเห็นใครอุ้มทัยโย จะร้อง ให้อุ้มตัวเองมั่ง เวลาทัยโยเข้ามาใกล้จะเข้ามาแย่งของ(ทัยโยจะยิ้มแป้นมาเลยแหละ เห็นได้ชัดว่าจะมาแกล้งเค้า) โซร่ะ จะจิกหัวทันทีทันควัน

พี่โซระ ถ้าสอนให้ทำท่าอะไร ก็จะทำได้เร็วมาก เช่น ฟังเพลง head shoulders knees and toes ปุ๊บ ชีจะชี้หัวปั๊บ แล้วเต้นตามเพลง ขณะที่น้องทัยโยชอบคลานยืน เกาะเดิน ส่วนโซระจะชอบรถหัดเดินมาก ชีถอยหลังเข้าซอง ไปเร็วมากราวกับขับรถซิ่ง เวลาพี่โซร่ะขึ้นรถ โอ๊ตจิต้องหลบด่วน เพราะพี่โซร่ะชอบวิ่งไล่ชน แต่บางทีโอ๊ตจิก็วิ่งหนีให้วิ่งไล่ เหมือนเล่นไล่จับกัน แต่โซร่ะเร็วมาก ฉันกลัวโอ๊ตจิพิการจริงๆ

ไว้จะมาเล่าว่าสองคนนี้ทำอะไรกันมั่งในหนึ่งวันอีกที

ตอนนี้น้องทัยโย กับ พี่โซร่ะ ยังพูดไม่ได้เลย มีอ๊อะๆแอ๊ะๆบ้าง เรียกโซร่ะ เรียกตาคล่อง แต่ออกเสียงเหมือน อา มากกว่า แล้วก็จะเรียกเป็นบางอารมณ์ ส่วนทัยโย จะเรียกมาม่าบ้าง แต่ไม่ค่อยแน่ใจว่า มาม่าแปลว่าให้อุ้มหน่อยรึเปล่า แต่โดยรวมแล้ว โซร่ะอ๊อะแอ๊ะมากกว่า ทัยโยจะเล่นซน ซนมากกว่าโซร่ะมาก โซร่ะจะแนวเรียบร้อย(เพราะอวบๆด้วยอ่ะ เลยขี้เกียจเคลื่อนไหว)

อาทิตย์ที่แล้ว ปะป๋าป้อนข้าวเย็นให้โซร่ะ(โซร่ะกินง่ายก็เลยโดนแย่ง ส่วนทัยโยกินยาก เอาแต่ร้องห่มร้องไห้เวลาป้อนข้าว เลยแหมะมาให้ฉัน) นั่งป้อนคู่กันบนเก้าอี้เด็ก พอกินเสร็จป๊ะป๋า ก็พูดกับโซร่ะว่า gochisosama (แปลว่าขอบคุณสำหรับอาหาร อะไรทำนองนี้แหละ คนญี่ปุ่นเค้าต้องพูดเวลากินเสร็จ) ฉันได้ยินเสียงผู้หญิงพูดตามว่า gochisosama ฉันอึ้งและงง หันไปมองพี่แม่บ้านว่าพูดตามรึเปล่า พี่เค้าก็อยู่ไกล เลยหันไปถามมาสะว่า ใครพูดอ่ะ โซร่ะเหรอ มาสะบอกใช่ พร้อมทำหน้างงๆปนดีใจมาก ฉันก็ดีใจมาก แบบประมาณลูกสาวเราเก่งว่ะ พูดได้ยาวขนาดนี้หัวเราะหน้าบาน

แล้วมาสะก็เลยแซวน้องทัยโยว่า ทัยโย พูดประโยคยาวๆไม่เห็นได้เลย วันนี้จะเอาอะไร ก็เอาแต่ร้อง กุ๊ก (วันนี้น้องทัยโย มาแปลก พูดแต่ กุ๊ก) น้องทัยโยเป็นไก่เหรอ ฮะ ฮ่ะ แล้วไก่น่ะ มันร้อง ว่า เอก อี๊ เอ้ก เอ้ก ซะหน่อย ไม่ใช่กุ๊ก

พอพูดจบน้องทัยโย ก็เปล่งเสียงออกมาว่า กุก กุ๊ก กู้ก กู้ก ตามมาสะไม่มีเพี้ยนเลยอ่ะ (เปลี่ยนจาก เอก มา กุ้ก)

ครบขวบแล้วนะ

เด็กแฝดครบขวบกันไปแล้ว วันนี้ก็ขวบสองวัน ลองมองย้อนกลับไป มีความเปลี่ยนแปลงมากมายเกิดขึ้นกับชีวิตพวกเด็กๆและพวกฉัน(ฉันกับมาสะ)มากเหลือเกิน ลองมานึกๆไปเป็นเรื่องๆดีกว่า

1. เหนื่อยทุกวัน ไม่เคยมีวันหยุดสำหรับฉัน ตั้งแต่มีลูกมา ฉันห่างลูกไปแค่สองครั้ง คือ ทริปไปหัวหินเพราะมีเพื่อนมาจากญี่ปุ่นเลยหนีไปเที่ยวกันสองคนกับมาสะ แต่กลับมาฉันท้องเสียแบบนอนแบบมาคารถ กับ ครั้งที่สองเพิ่งกลับมาจากงานประชุมวิชาการที่ภูเก็ตและหนีไปเที่ยวกับมาสะ กลับมาฉันท้องเสียอีกตามเคย แต่คราวนี้มาสะก็เป็นด้วย ฮ่วย ลูกๆมันคงสมน้ำหน้าที่หนีไปเที่ยว

2. น้องทัยโยฟันขึ้นมาสองซี่ตั้งนานแล้ว ส่วนโซระ ลุ้นกันแทบตายกว่าจะขึ้นมาหนึ่งซี่ตอนเกือบจะครบขวบนี่แหละ

3. ตอนนี้กินข้าวสามมื้อ เป็นอาหารที่ฉันทำเอง เอามาจากตำราญี่ปุ่น ต้องทำแบบแต่ละวันไม่ซ้ำ เพราะถ้าซ้ำพวกมันไม่กินอ่ะ ทำเยอะๆให้ครบเดือน แล้วแช่แข็งเก็บไว้ เขียนฉลากติดไว้เป็นมื้อๆไป

4. หุ่น น้องทัยโยตอนนี้หุ่นดี เคยกินนมเยอะมากจนเป็นโรคเกลียดนม ตอนนี้ต้องหลอกล่อให้กินตอนง่วง กินวันละ 4 มื้อ ตอนตื่นนอน หลังอาหารเช้า กลางวัน และก่อนนอน ครั้งละ 7 ออนซ์

ส่วนพี่โซระ ตอนนี้อ้วน แต่ก่อนก็อ้วน เคยผอมแต่ตอนเกิดมาใหม่ๆ แล้วก็อ้วนคงที่มาตลอด -_-" ขนาดให้กินนมน้อยกว่าทัยโยนะ แต่หนูน่ารักลูก ถ้าหนูมาอ่านคงไม่โกรธมาม่านะ แหะแหะ

5. นอน นอนตลอดคืนมาตั้งแต่สามเดือน ก็น่ารัก ไม่เคยตื่นมาร้องกวนเลย หรือร้องแล้วพ่อกับแม่หนูไม่ได้ยินก็ไม่รู้อ่ะลูก เลยไม่ร้องกันอีกเลย หรือ เป็นเพราะเราเปิดเพลงโมสาร์ทให้ลูกฟังทั้งคืนหว่า (มองโลกในแง่ดี)

6. นิสัย เรื่องนิสัยนี่ต้องเล่ายาว ไม่ค่อยน่าเชื่อเลยว่าเด็กจะแสดงนิสัยออกมาเด่นชัดตั้งแต่ขวบนึง แต่คงเป็นเพราะว่าเค้ามีพี่น้องที่อายุเท่ากันพอดีอยู่ด้วยกันตลอดเวลา มันเลยแตกต่างกันเห็นได้ชัดก็ไม่รู้ นิสัยน้องทัยโยจะเป็นคนจี้ๆ ส่วนพี่โซระ จะค่อนข้างเป็นคุณหนู เป็นยังไง มาม่า มาเล่าต่อตอนต่อไป