คิดถึง

วันที่ 21
ฉันยังอยู่โรงบาล เดินไปดูลูกๆที่อยู่ในตู้อบ พยาบาลสอนให้ปั๊มนมด้วยเครื่องเป็นการกระตุ้นให้มีน้ำนม เพราะว่าลูกยังออกจากตู้มาดูดนมไม่ได้ ก็พยายามปั๊มทุกๆสามชั่วโมงตามที่พยาบาลบอกแต่ไม่มีอะไรออกมาเลย

วันที่ 22
ไปเยี่ยมลูกที่ตู้ คุณหมอบอกว่าให้ลองเอาลูกออกมาจากตู้มาให้นมดู ทัยโยอาการดีกว่าเลยได้ดูดนมแม่ ความรู้สึกของฉันที่ลูกดูดนมครั้งแรกคือปลาบปลื้มตื้นตันใจมากจนน้ำตาแอบไหล วันนี้เป็นวันที่ฉันและมาสะออกจากโรงบาล ฉันมีอาการไอหยุดไม่ได้ ฉันคิดว่าร่างกายอ่อนแอเพราะนอนโรงบาลนี้แหละ ตอนกลางคืนพยาบาลมาปลุกตรวจอุณหภูมิและความดันตลอดเวลา ทำเอาฉันอ่อนเพลียมากไม่ได้พักเลย ขนาดมาสะจอมขี้เซาที่มานอนเฝ้าก็ตื่นบ้างไม่ตื่นบ้างเหมือนกันไม่รู้โรงบาลอื่นเป็นรึเปล่า ฉันคุยกับมาสะว่า เสียเงินค่าโรงบาลขนาดนี้ เอาเงินไปนอนโรงแรมสี่ห้าดาวแถวนี้ดีกว่า ไม่โดนปลุกด้วย

พอกลับบ้านฉันไอหนักมาก นอนไม่หลับเลย

วันที่ 23
มาสะต้องไปทำงานแล้ว ส่วนฉันรู้สึกเหนื่อยมากและไอ มาสะเลยไม่ให้ไปเยี่ยมลูกๆ ฉันโทรถามอาการลูกๆจากหมอ หมอบอกว่าโซร่ายังปากเขียวเวลาดูดนม และทั้งสองคนยังต้องให้ยาจนครบถึงวันจันทร์ ตอนกลางคืนฉันเป็นไข้และหน้าอกคัดมาก ก็พยายามใช้วิธีที่ทางโรงบาลบีเอ็นเอชสอนว่าให้ใช้ข้าวสารห่อใส่ไมโครเวฟประคบ และก็ปั๊มนมไปเรื่อยๆ

วันที่ 24
วันเสาร์ มาสะไปเยี่ยมลูกๆตอนเที่ยงคนเดียว เพราะว่าฉันเป็นไข้ ไอมาก หมอบอกว่าฉันไม่ควรไปโรงบาลจะเอาหวัดไปติดเด็กๆได้

วันที่ 25
วันอาทิตย์มาสะไปเยี่ยมลูกๆ มาคุยอวดว่าได้อุ้มลูกและให้นมขวดลูกด้วย ส่วนฉันก็ยังเป็นไข้และไออยู่ สงสารและคิดถึงลูกๆมากเหลือเกินแบบว่าไม่ไหวแล้ว คิดว่าพรุ่งนี้ฉันต้องหายป่วยและลูกๆต้องหายป่วย

วันที่ 26
วันจันทร์ตอนเช้ามาสะไปส่งฉันที่โรงบาล หมอยังไม่ยอมให้ลูกออกจากโรงบาล แต่หมอบอกว่าพรุ่งนี้ให้มาฝึกเลี้ยงลูกทั้งวัน เพราะว่าหมอเป็นห่วงโซร่าว่าเค้าดูดนมเร็วมากไม่รู้ลิมิตตัวเอง พอดูดหนักเข้าก็หอบหน้าเขียวเพราะว่าปอดยังไม่แข็งแรง ฉันก็ฝึกให้นมลูกๆจากอก ทั้งทัยโยและโซร่าก็ดูดดีมาก รู้สึกเศร้าเพราะคิดว่าลูกจะได้ออกจากโรงบาลวันนี้ ตกเย็นมาสะพาฉันไปกินอาหารญี่ปุ่นที่โอโตยะที่ทองหล่อ เพราะคุยกันว่าฉันควรจะกินอะไรเยอะๆและเป็นโอกาศก่อนที่ลูกๆจะกลับบ้านคงอีกนานกว่าจะได้กินข้าวนอกบ้านกันอีก

วันที่ 27
ติดรถแม่ไปโรงบาลตอนเช้า ไปให้นมลูก และฝึกอาบน้ำกันตอนเย็น เพราะว่าลูกๆอาบน้ำไปแล้วตอนเช้า เลยโดนอาบสองรอบทั้งคู่ หมอบอกว่าอาการดีแล้วทั้งคู่ แต่อยากให้ดูว่าพรุ่งนี้เป็นยังไง ฉันบอกว่าถ้าพรุ่งนี้หายใจดีทั้งวันจะเอากลับบ้านเลยนะ หมอก็ให้สัญญา

วันที่ 28
กะว่าจะเอาลูกกลับบ้านแน่ เลยไปโรงบาลกับแม่ พ่อก็ติดรถแม่ไปด้วยนัดมาสะตอนเย็น วันนี้โซร่าอาการดีมากทั้งวัน หมอก็แอพพรูฟ เลยนัดให้มาเจอกันที่โรงบาลตอนเย็น เราอุ้มโซร่าขึ้นรถมาสะ ส่วนแม่อุ้มทัยโยขึ้นรถให้พ่อขับพาไปบ้านเขาก่อนค่อยมาบ้านฉัน เพราะแม่เขาถือจะทำพิธีว่าสองคนแยกบ้านกัน จะได้ไม่ติดกันเกินไป อะไรทำนองนี้ พอกลับมาถึงบ้านทั้งคู่ก็จับนอน ทัยโยมีร้องนิดหน่อย คงไม่ชินที่ (ตอนอยู่โรงบาลทั้งสองคนไม่มีร้องเลยเป็นเด็กดีมาก) ดีใจจังในที่สุดลูกๆก็กลับมาอยู่บ้านแล้ว